Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

Κερεόπυργος (= Κάστρο Άβαντα)

Ο Κερεόπυργος ήταν βυζαντινή πόλη της Θράκης. Αναφέρεται για πρώτη φορά στο έργο Συνέκδημος του Ιεροκλέους.
Ο Συνέκδημος είναι έργο του 6ου αιώνα. Γράφτηκε πριν το 535. Είναι ένας απλός κατάλογος. Καταγράφει 64 επαρχίες και 912 πόλεις της Βυζαντινής επικράτειας. Για τη Ροδόπη γράφει επί λέξει:
Επαρχία Ροδόπης, υπό ηγεμόνα, πόλεις ζ’ Αίνος, Μαξιμιανούπολις, Τραϊανούπολις, Μαρώνεια, Τόπειρος, νυν Ρούσιον, Νικόπολις, Κερεόπυργος.

Όλες αυτές οι πόλεις ξέρουμε πού ήταν εκτός από τον Κερεόπυργο ο οποίος αναφέρεται και στο Περί Θεμάτων σύγγραμμα του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου του 10ου αιώνα (που αντιγράφει εν πολλοίς τον Συνέκδημο).

Η θεωρία μου είναι ότι η άγνωστη αυτή βυζαντινή πόλη ταυτίζεται με το κάστρο του Άβαντα.


Ο Κερεόπυργος λοιπόν, σύμφωνα με τον Συνέκδημο, βρισκόταν κάπου στον σημερινό νομό Ροδόπης ή στο νότιο τμήμα του νομού Έβρου. Αλλά αυτό το στοιχείο προφανώς δεν είναι αρκετό για να εντοπίσουμε τη θέση του.

Ο βασικός λόγος που προτείνεται η  ταύτιση του κάστρου του Άβαντα με τον Κερεόπυργο  είναι η ετυμολογία του ονόματος σε συνδυασμό με το σχήμα του βράχου: Από κάποια απόσταση, από τα νοτιοανατολικά, ο βράχος του κάστρου έχει ένα χαρακτηριστικό σχήμα που μοιάζει με κέρατο. Από την άλλη, ετυμολογικά, το  Κερεόπυργος προέρχεται από το κέρας+πύργος. Το κέρας στη γενική είναι κέρατος, αλλά υπάρχει και ο τύπος κέρεος (ενώ υπάρχει λ.χ. και ο Κερέινος Απόλλων, δηλ. ο Κερασφόρος Απόλλων).

Μια άλλη ετυμολόγηση που μοιάζει εκ πρώτης όψεως  να είναι πιο προφανής, είναι η προέλευση  από το κερί+πύργος. Αλλά αυτό μάλλον δεν ισχύει, κυρίως επειδή   η αρχαία λέξη «κηρός» έγινε «κερί» αρκετά αργότερα από τον 6ο αιώνα. Επιπλέον, η παρομοίωση μιας οχυρής θέσης με κερί δεν έχει νόημα. Ενώ το «κέρας» χρησιμοποιείτο  συχνά και στην στρατιωτική ορολογία, αλλά και σε σχέση με βουνά (κέρας του όρους).

Η τουρκική ονομασία που διασώζεται για το λόφο,  «Μποζ Τεπέ», δεν αντιφάσκει με τη θεωρία περί Κερεόπυργου. «Μποζ Τεπέ» σημαίνει γκρίζος ή μαύρος λόφος. Ας προσπεράσουμε  τον προβληματισμό αν ο λόφος είναι όντως γκρίζος ή μαύρος (δεν μπορούμε να ξέρουμε πώς έμοιαζε πριν από αιώνες). Επίσης ας παραβλέψουμε το γεγονός ότι το να δοθεί η ξενέρωτη ονομασία Μαυρόλοφος σε ένα ύψωμα με τόσο ιδιαίτερο και υποβλητικό σχήμα δείχνει τουλάχιστον έλλειψη φαντασίας.
Όμως είναι πιθανό η τουρκική ονομασία αντί Boz Tepe να ήταν  Boynuz Tepe (Boynuz=κέρατο) Στην καθομιλουμένη τουρκική, κατά την  εκφορά των λέξεων συχνά «τρώγονται» τα ενδιάμεσα σύμφωνα και φωνήεντα σε βαθμό που  οι λέξεις Boz και Boynuz να είναι σχεδόν ομόηχες. Δεν αποκλείεται λοιπόν και οι Τούρκοι να έλεγαν το λόφο «κέρατο» και η ονομασία να έφτασε στις μέρες μας  ως Boz Tepe που θυμίζει και τις χαμένες πατρίδες των σημερινών κατοίκων, καθόσον  «Μποζ Τεπέ» είναι το ύψωμα-σήμα κατατεθέν της Τραπεζούντας.
Συνεχίζοντας αυτούς τους ψιλοαυθαίρετους συνειρμούς, να αναφέρω ότι και ο Μποζ Τεπέ της Τραπεζούντας (ο <i>Φαιός Λόφος</i>) μπορεί να σχετίζεται με κέρατα.  Καθώς στην ύστερη αρχαιότητα ο λόφος της Τραπεζούντας ήταν το πιο σημαντικό σε όλο τον αρχαίο κόσμο κέντρο λατρείας του Μίθρα του οποίου σύμβολο ήταν ο κερασφόρος ταύρος και τα κέρατα γενικώς.

Αν ισχύει ότι το κάστρο του Άβαντα ήταν ο Κερεόπυργος, τότε πρέπει να είναι ανάμεσα στα κάστρα που κτίστηκαν τον 6ο αιώνα επί Ιουστινιανού. Το όνομα δεν υπάρχει στο έργο Περί Κτισμάτων του ιστορικού Προκοπίου, όπου καταγράφονται όλα τα φρούρια που έχτισε ο Ιουστινιανός. Όμως ο κατάλογος του Ιεροκλέους θεωρείται ακριβής και αφού ο Κερεόπυργος ήταν ήδη πόλις της Θράκης δεν υπάρχει περίπτωση να μην ενισχύθηκε αμυντικά επί Ιουστινιανού. Άρα στο Περί Κτισμάτων πρέπει να αναφέρεται με άλλο όνομα.
Το Περί Κτισμάτων γράφτηκε όπως και ο Σύνέκδημος τον 6ο αιώνα, αλλά λίγο αργότερα, και σίγουρα πριν το 558. Ο  αναλυτής του Ιεροκλέους Wasseling θεωρεί ότι ο Κερεόπυργος είναι ένα από τα  κάστρα της Θράκης που στον Προκόπιο αναφέρεται ως  Κηριπάρων, ονομασία που δεν συναντάμε έκτοτε σε καμιά άλλη πηγή.
 Η ταύτιση Κερεόπυργου-Κηριπάρων στηρίζεται στη λανθασμένη ετυμολογία του Κερεόπυργου από το κερί. Αλλά δεν αποκλείεται να είναι σωστή.

Περισσότερα για το κάστρο στη σελίδα του Καστρολόγου: http://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=avas

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

Σχόλια για Κάστρα

Σήμερα (τέλος Μαρτίου 2018) κατάργησα τη δυνατότητα απευθείας υποβολής σχολίων  στις σελίδες των κάστρων.

Τα σχόλια δεν καταργούνται εντελώς. Ούτε διαγράφονται τα παλιά. Απλά, αλλάζω το σύστημα και πλέον δεν είναι δυνατή η υποβολή σχολίων  από μια φόρμα κατευθείαν μέσα στη σελίδα. Είναι όμως δυνατή η αποστολή σχολίων με τη φόρμα επικοινωνίας  και η δημοσίευσή τους αργότερα στη  σελίδα του κάστρου στο οποίο αναφέρονται..

Ο βασικός λόγος είναι οι πολλές και ακαλαίσθητες διαφημίσεις της υπηρεσίας που χρησιμοποιούσα για τα σχόλια, της DISQUS. Όπως οι περισσότερες ιστοσελίδες, ο Καστρολόγος χρησιμοποιούσε ένα  third-party plugin (αυτό της DISQUS)  για τα σχόλια. Θα μπορούσα να δημιουργήσω εύκολα ένα αυτόνομο δικό μου σύστημα όπου ο υποβάλλων το σχόλιο θα έπρεπε να κάνει log-in, αλλά αυτό θα διευκόλυνε πολύ τους hackers.

Ένας δευτερεύων λόγος είναι ότι αυτή η δυνατότητα για σχόλια δεν υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής, δυστυχώς. Τα σχόλια στον Καστρολόγο  είναι σχετικά λίγα και σπάνια αναπτύχθηκε διάλογος. Ο διάλογος είναι ένα από τα ατού κάθε σελίδας με σχόλια. Στον Καστρολόγο, η επισκεψιμότητα δεν είναι  μεγάλη και επομένως τα σχόλια είναι λίγα και ο διάλογος ακόμα λιγότερος. Οι μόνοι διάλογοι  που θυμάμαι, έτσι πρόχειρα, είναι κάποια ανταλλαγή απόψεων για το Σανταμέρι και μια διένεξη σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του πύργου Κοσονάκου.

Ένας άλλος -τριτεύων- λόγος της  κατάργησης των απευθείας σχολίων είναι ότι πολλές φορές τα σχόλια ήταν άστοχα ή επρόκειτο για παρατηρήσεις που δεν υπήρχε λόγος να παραμένουν δημοσιευμένα σαν σχόλια.  Λόγου χάριν, πολλοί έστελναν παρατηρήσεις για διορθώσεις λαθών στα στοιχεία ενός κάστρου μέσα από τα σχόλια. Είμαι ευγνώμων γι' αυτό το feedback, αλλά όταν ένα τέτοιο μήνυμα παραμένει  στα σχόλια δημιουργείται  μπέρδεμα. Έτσι  π.χ. όταν ένας φίλος έστειλε με σχόλιο την παρατήρηση ότι η τρίτη φωτογραφία του κάστρου των Καλαβρύτων ήταν λάθος, το διόρθωσα αμέσως. Μετά όμως άρχισαν να καταφτάνουν σχόλια εις απάντησιν του προηγουμένου  ότι η τρίτη φωτογραφία (που πλέον είχε αντικατασταθεί) ήταν ολόσωστη (να και ο διάλογος). Οπότε στο τέλος αναγκάστηκα να μπλοκάρω  όλα τα σχετικά σχόλια για να μη δημιουργείται σύγχυση. Τέτοιου είδους προβλήματα προέκυψαν σε πάνω από δέκα περιπτώσεις.

Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν καταργώ το DISQUS αλλά διατηρώ τα σχόλια με ένα πιο απλό σύστημα. Τα παλιά σχόλια επισκεπτών θα είναι πάντα ορατά. Όποιος θέλει να υποβάλλει σχόλιο, ας μου το στείλει με email  ή με τη φόρμα επικοινωνίας, κι εγώ θα το βάλω στη σελίδα.  Αυτό θα μου δώσει την ευκαιρία να συμπεριλαμβάνω στα σχόλια και πολλά μηνύματα που μου έρχονται σαν email, αλλά θα ήταν χρήσιμο να δημοσιευτούν. Με τη σύμφωνη γνώμη του αποστολέα βεβαίως.

Αυτό το σύστημα είναι λίγο «χειροκίνητο» και χαμηλής τεχνολογίας, αλλά θα  κάνει τη δουλειά του. Βέβαια, αν κάποια στιγμή αρχίσουν και καταφτάνουν εκατοντάδες σχόλια, είναι αδύνατο να εφαρμοστεί. Με ένα ή δύο σχόλια το μήνα, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Παρεμπιπτόντως, στείλτε σχόλια. Κάθε επικοινωνία είναι πολύτιμη. Ιδίως ό,τι έχει να κάνει με καινούργιες πληροφορίες για τα ελληνικά κάστρα.

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Το «Κάστρο των Παραμυθιών»

Ένα παραμυθένιο «κάστρο» σε παραθαλάσσια τοποθεσία στον Άγριλο ή Αγρίλη Τριφυλλίας Μεσσηνίας.
 


Δεν είναι βεβαίως κανονικό κάστρο. Οικοδομήθηκε γύρω στο 1960 από τον Ελληνοαμερικανό γιατρό Χάρρυ Φουρνιέ (ή Χαράλαμπο Φουρναράκη).


Το κάστρο συνδυάζει με ένα φανταχτερό τρόπο την αρχαία ελληνική μυθολογία, τον Τρωικό πόλεμο, το '21 χρησιμοποιώντας στοιχεία όπως πύργους, πολεμίστρες, ένα γιγαντιαίο άλογο που κάποτε στέγαζε βιβλιοθήκη, τεράστιες φιγούρες του Ποσειδώνα και της Αθήνάς κλπ.

Για αρκετά χρόνια αξιοποιήθηκε σαν χώρος εκδηλώσεων, ξενοδοχείο, μουσείο. Σήμερα ανήκει σε έναν τοπικό σύλλογο, αλλά ρημάζει ελλείψει χρημάτων για τη συντήρησή του (υποτεύομαι ότι δεν θα 'χουν να πληρώσουν και τον ΕΝΦΙΑ!).


Αποθέωση του κιτς, λένε κάποιοι. Παρ' όλα αυτά είναι το αξιοθέατο της περιοχής. Και εμένα μου αρέσουν κάτι τέτοια καστρολογήματα. Και με συγκινούν οι προσπάθειες ανθρώπων που φτιάχνουν κάτι με μεράκι και μοναδικό κίνητρο την αγάπη για τον τόπο τους.

Οι φωτογραφίες είναι από τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ και το άρθρο του Χάρη Αποστολόπουλο στη σελίδα http://www.eleftherostypos.gr/istories/129756-mpikame-sto-xexasmeno-kastro-ton-paramythion-sta-filiatra-messinias-poy-thymizei-disneyland-eikones/

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

Επιθαλάσσια Τείχη Θεσσαλονίκης

Μια σπάνια φωτογραφία που ανακαλύφθηκε πρόσφατα.
Δείχνει τα τείχη της Θεσσαλονίκης πάνω στη θάλασσα όπως ήταν πριν γκρεμιστούν από την Οθωμανική διοίκηση το 1867.

Η φωτογραφία βρέθηκε σε ένα ουγγρικό αρχείο (Magyar Nemzeti Levéltár) και ήταν σε λεύκωμα   με τίτλο «Κωνσταντινούπολη» που εκδόθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1860 από του Αρμένιους φωτογράφους αδερφούς Αμπντουλάχ.



Το λεύκωμα είχε παρουσιαστεί στη Διεθνή Έκθεση στο Παρίσι το 1867.

Προφανώς, η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τον Λευκό Πύργο.

Περισσότερα για τα κάστρα της Θεσσαλονίκης: http://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=thesniki

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

«Πετρωτό» ή «Χτίριο». Ενα αρχαίο Αθηναϊκό φρούριο.


Αρχαίο φρούριο των Αθηναίων  4 χιλιόμετρα  βόρεια της Μαγούλας Αττικής, σε λόφο με υψόμετρο 224 μέτρα, πάνω από το «Χάνι Καμπόλη» στην Παλιά Εθνική Οδό.
(θέση: 38.113590, 23.537702)

Φωτογραφίες από τον ερευνητή του Καστρολόγου Ιωάννη Δέδε.



Για αρχαίο κάστρο, τα ερείπιά του είναι εντυπωσιακά. Παρόλα αυτά παραμένει άγνωστο στον πολύ κόσμο και εξ όσων γνωρίζω δεν κυκλοφορούν φωτογραφίες του στο διαδίκτυο (μέχρι σήμερα).

Το κάστρο χρονολογείται  περί το 400-350 π.Χ. Η αρχαία ονομασία του δεν είναι γνωστή. Σε νεώτερους χρόνους του αποδόθηκε οι ονομασίες «Πλακωτό» ή «Χτίριο» ή σκέτα «Κάστρο».


 Στην κορυφή σώζεται κυκλικός πύργος, ο οποίος είναι χτισμένος με ακανόνιστο τραπεζιόσχημο σύστημα δόμησης και περιβάλλεται σε τρεις πλευρές από οχυρωματικά τείχη, τα οποία σώζονται σε ύψος 2μ. Ο πύργος διέθετε είσοδο, σώζεται σε ύψος 3μ. και έχει διάμετρο 6.5μ. 

Εκτός από τον πύργο, οι οχυρώσεις του κάστρου περιλαμβάνουν δύο περιβόλους. Ο εσωτερικός περίβολος περιβάλλει την κορυφή με διαστάσεις περίπου 25&#10006;30μ, πάχους 2 μέτρων και με πολύ προσεγμένη  τοιχοποιία από κατεργασμένους λίθους.

Ο εξωτερικός περίβολος δεν είναι τόσο καλοφτιαγμένος και η λιθοδομή αποτελείται από ημικατεργασμένους και ακατέργαστους λίθους. Πιθανότατα   κατασκευάσθηκε σε διαφορετική χρονική περίοδο από το υπόλοιπο κάστρο. 

Ο τρόπος κατασκευής του έχει αρκετές διαφορές από άλλα αρχαία κάστρα της Αττικής. Η ύπαρξη δύο περιβόλων είναι ασυνήθιστη ενώ ερωτήματα δημιουργεί και η υπερβολικά καλά επεξεργασμένη λιθοδομή του εσωτερικού περιβόλου.


Το σημείο έχει απεριόριστη θέα σε όλο το Θριάσιο πεδίο από την Ελευσίνα μέχρι το όρος Αιγάλεω. Στον απέναντι λόφο προς τα βορειοανατολικά βρίσκεται και άλλο αρχαίο κάστρο, το «Κορορέμι». Τα δύο κάστρα έλεγχαν το πέρασμα από το οποίο σήμερα διέρχεται η παλαιά Εθνική Οδός.











Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Νεογοτθικά κτίρια. Κάστρα που δεν είναι.

Υπάρχουν στην Ελλάδα -κυρίως στην Αττική- κάποια παλιά ωραία κτίρια που μοιάζουν με κάστρα, αλλά δεν είναι. Γι’ αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται στην ιστοσελίδα του Καστρολόγου.

Πρόκειται για μια μικρή (πλέον) ομάδα πολυτελών επαύλεων που έχουν χτιστεί την περίοδο από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.

Η αρχιτεκτονική τους θεωρείται ότι ανήκει στο λεγόμενο Νεογοτθικό ρυθμό που δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ελλάδα. Το κοινό χαρακτηριστικό των νεογοτθικών κτιρίων είναι ότι προσπαθούν να μοιάσουν με μεσαιωνικά  παλάτια χρησιμοποιώντας ψευδο-φρουριακά και ψευδο-αμυντικά στοιχεία όπως πύργους, επάλξεις, αψιδωτές πύλες, καθώς και άλλα «φράγκικα» διακοσμητικά στοιχεία όπως οικόσημα, ρόδακες, κρινάνθεμα κλπ.

Μερικές φορές, φίλοι του Καστρολόγου μου υποδεικνύουν κάποιο από αυτά για την ιστοσελίδα. Είναι αλήθεια ότι ο Καστρολόγος περιλαμβάνει αρκετές πυργοκατοικίες, αλλά αυτές που περιλαμβάνονται , πρώτον, είναι αρκετά παλαιότερες (προεπαναστατικές) και, δεύτερον, κατά κανόνα έχουν παίξει κάποιο αμυντικό ρόλο. Αυτές οι νεογοτθικές επαύλεις, παρόλο που μου αρέσουν, δεν υπήρξαν ποτέ πραγματικά κάστρα και αποφάσισα να μη τις συμπεριλάβω. (Επιπλέον κάποιες από αυτές είναι υπερβολικά ανακαινισμένες.)

Τις παρουσιάζω όμως εν συντομία εδώ (ίσως υπάρχουν κι άλλες που μου διαφεύγουν):

1) Πύργος Βασιλίσσης


τοποθεσία:               Ίλιον Αττικής, Πάρκο Τρίτση
χρονολογία:              1854
πρώτος ιδιοκτήτης:    Βασίλισσσα Αμαλία
σημερινός ιδιοκτήτη : Γεωργοκτηνοτροφική Εμπορική Εταιρία Ιλίου Α.Ε.
σημερινή χρήση:        χώρος εκδηλώσεων


2) Έπαυλις Κουλούρα


τοποθεσία:                 Λεωφόρος Ποσειδώνος 14, Παλιό Φάληρο
χρονολογία:               1900
πρώτος ιδιοκτήτης:      Σπύρος Δεσπόζιτος (ιδιοκτήτης μεταλλείου)
σημερινός ιδιοκτήτης:  Μουσείο Μπενάκη
σημερινή χρήση:         Μουσείο Παιχνιδιών


3) Καστέλλο  Μπιμπέλη



τοποθεσία:               Κάτω Κορακιάνα Κέρκυρας (13χλμ από Κέρκυρα)
χρονολογία:              1900
πρώτος ιδιοκτήτης:    Λούκα Μπιμπέλι (Ιταλός βαρώνος από το Λιβόρνο)
σημερινός ιδιοκτήτης: ΤΑΙΠΕΔ
σημερινή χρήση:          ακατοίκητο (προς πώληση), ήταν ξενοδοχείο μέχρι το 1982


4) Πύργος Μπελένη


τοποθεσία:               Λέρος,  Άλιντα, παραλιακή οδός
χρονολογία:              1903
πρώτος ιδιοκτήτης:     Παρίσης Μπελένης (Έλληνας εξ Αιγύπτου)
σημερινός ιδιοκτήτης: Δήμος Λέρου
σημερινή χρήση:        Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο


5) Πύργος Μελισσουργού


τοποθεσία:               Λαγονήσι, 42,5χλμ Λεωφ. Καλυβίων-Αναβύσσου.
χρονολογία:              τέλος 19ου αι.
πρώτος ιδιοκτήτης:    οικογένεια Μελισουργού
σημερινός ιδιοκτήτης: κληροδότημα Ανθής Μελισσουργού
σημερινή χρήση:        χώρος εκδηλώσεων και Ιδιωτική κατοικία

6) Βίλα Κουτούπη


τοποθεσία:                Κάτω Κηφισιά, συμβολή των οδών Κίμωνος και Ανεμοδουρά
χρονολογία:              1910
πρώτος ιδιοκτήτης:     Θαλής Κουτούπης (υπουργός του Βενιζέλου)
σημερινός ιδιοκτήτης: Δήμος Κηφισιάς
σημερινή χρήση:        πολιτιστικό κέντρο, Αρχαιολογική Συλλογή Κηφισιάς

7)  Πύργος Μαυρομιχάλη


τοποθεσία:                Αθήνα, Αλκιβιάδου 5
χρονολογία:              1900
πρώτος ιδιοκτήτης:     στρατηγός Μαυρομιχάλης
σημερινός ιδιοκτήτης: Ευαγγελική εκκλησία
σημερινή χρήση:        ακατοίκητο

8) Οικία Τυπάλδου


τοποθεσία:               Αθήνα, Πλ. Αμερικής, Θήρας 54
χρονολογία:             1914
πρώτος ιδιοκτήτης:    Τζώρτζης Αλφονσάτος Τυπάλδος (φαρμακέμπορος  από το Ληξούρι)
σημερινός ιδιοκτήτης: Σίλια Καλλιμάνη
σημερινή χρήση:        Ακατοίκητο (κατοικείτο από τους Τυπάλδους μέχρι το 1993)

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Νέα Γραμματόσημα με κάστρα

Τον Αύγουστο του 2017, εκδόθηκαν από τα ΕΛΤΑ δύο νέα γραμματόσημα με θέμα τα Ελληνικά Κάστρα που έρχονται να προστεθούν σε μια μεγάλη ομάδα γραμματοσήμων με αυτό το θέμα
(βλ. σχετικό περσινό άρθρο στον Καστρολόγο  http://kastrologos.blogspot.gr/2016/01/blog-post.html)

Τα δύο νέα γραμματόσημα απεικονίζουν το κάστρο της Μεθώνης και του Παλαμηδίου.

Η έκδοση σχετίζεται με τη διοργάνσωση φιλοτελικής έκθεσης που διοργανώνεται στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στη Μεθώνη,  με γραμματόσημα που κυκλοφόρησαν 38 ταχυδρομικοί φορείς της Ευρώπης, στο πλαίσιο της ειδικής αναμνηστικής σειράς «EUROPA 2017 - Κάστρα».

Την έκθεση διοργανώνουν τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ), σε συνεργασία με τον Σύλλογο Φίλων Κάστρου Μεθώνης και τελεί υπό την Αιγίδα του δήμου Πύλου - Νέστορος. Συμμετέχουν 38 ευρωπαϊκές χώρες- μέλη της Post Europ.

Τα γραμματόσημα με τα Κάστρα της Ευρώπης θα εκτίθενται στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μεθώνης, από τις 5 μέχρι τις 17 Αυγούστου 2017, σε μία έκθεση ανοιχτή στο κοινό, με ώρες λειτουργίας 20.30 - 23.00.

H Post Europ ιδρύθηκε το 1993 και εκπροσωπεί τους ευρωπαϊκούς δημόσιους ταχυδρομικούς φορείς. Αριθμεί 52 μέλη σε 49 χώρες και περιφέρειες. Αποστολή της είναι η προάσπιση και η προώθηση των συμφερόντων των χωρών - µελών της, µέσω της ανάπτυξης κοινών πρωτοβουλιών και προγραμμάτων, της ανταλλαγής καλών πρακτικών, της διαμόρφωσης κοινών θέσεων σε θέματα κανονιστικού περιεχομένου και της ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ των μελών της. Τα ΕΛΤΑ αποτελούν ιδρυτικό μέλος της.

Η ειδική σειρά γραμματοσήμων EUROPA εκδίδεται από το 1956, κάθε χρόνο, ταυτόχρονα, από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες - μέλη της Post Europ, με κοινή θεματολογία.  Η φετινή σειρά εέχει θέμα τα κάστρα.